Δεν υπάρχει άκυρο δημιούργημα στην Τέχνη.
Ανεξαρτήτως μηνυμάτων ή της απουσίας τους.
Ανεξαρτήτως δημοφιλίας του βιβλίου, της ταινίας.
Αυτή η τοποθέτηση είναι φιλοσοφική.
Και θα την αποδείξω ευθύς αμέσως.
Δεν αποδεικνύεται όμως με καλλιτεχνικά κριτήρια.
Από τη στιγμή που ένα τραγούδι συγκίνησε
ή απλώς διασκέδασε τουλάχιστον έναν άνθρωπο,
ακόμα και χωρίς κάτι να του είπε ή να του έμαθε,
αυτό το τραγούδι φυσικά αξίζει.
Και μόνο έναν κάποτε η τάδε ταινία να γοήτευσε
και κάτι στην ψυχή του να έδωσε
σημαίνει ότι τον σεβασμό μας αξίζει.
Και δεν υπάρχει απολύτως τίποτα στην Τέχνη
που να μην το έχει καταφέρει αυτό.
Ο κριτικός βεβαίως άλλα θα σου πει.
Υπάρχουνε συμφέροντα πίσω από τις κριτικές.
Πληρώνονται για να κατευθύνουν.
Επιπλέον, ασχολούνται πολύ αλλά δεν γνωρίζουν.
Η κρίση σου όμως πρέπει να είναι ελεύθερη.
Θα μου πεις, πώς όλα τα έργα στην Τέχνη είναι καλά
αφού υπάρχουν τα βλαβερά μηνύματα;
Πολλοί όμως δεν επηρεάζονται γιατί εστιάζουν αλλού.
Βλέπεις κάτι που αυτοί δεν το βλέπουν.
Κι αφού δεν το βλέπουν, δεν μπορεί να τους πειράξει.
Το καλό και το κακό συνυπάρχουν παντού στον κόσμο.
Μέσα στον άνθρωπο και άρα και στα δημιουργήματά του.
Κάθε ανθρώπινο δημιούργημα είναι μαζί φως και σκοτάδι.
Μην τα ισοπεδώνουμε όλα επιδιώκοντας την ουτοπία.
Μπορούμε να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο.
(Αντώνης Μπούζας)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου