Έχει βάλει την αγαπημένη του ταινία.
Να καλύψει ό,τι συμβαίνει εκεί έξω.
Να περάσει μ' ένα πινέλο βουτηγμένο
την απίστευτη κόκκινη αλήθεια.
Όμως αυτά που βλέπει στην ταινία
είναι είδος καθρέφτη της αλήθειας.
Το γυαλί του κάνει το άσχημο ωραίο.
Κι ως τέτοιο στο μυαλό το επιστρέφει.
Οι ώρες κυλάνε διαφορετικά από πριν.
Σχεδόν έχει ξεχάσει τον κόσμο.
Στο παράθυρο απέναντί του όμως
ένα βλέμμα κενό από ώρα έχει κολλήσει.
Τον περιμένει είτε έρθει είτε όχι.
Η πόρτα κλειδωμένη με καλά ψέμματα.
Ο ίδιος έχει καταφέρει να κοιμίσει τη γνώση.
Σκοπεύει να το κρατήσει μέχρι το τέλος.
Σειρήνες και κρότοι γύρω από το σπίτι.
Ακούει αλλά δεν καταλαβαίνει.
Η αλήθεια γδέρνει τους έξω τοίχους.
Σκοπεύει γελαστός να μείνει μέχρι το τέλος.
(Αντώνης Μπούζας)
