Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Ερωτική εξομολόγηση

Χόρεψες μέσα μου γυμνή κι εξωτική.
Και στο μυαλό μου αναστάτωση επέβαλες.
Φιλί τρελό και φλογοβόλο.
Και το βλέμμα εκστατικό...

Σε θέλω σαν τρελός μα δε μπορώ να σ' έχω.
Και όσο σκέφτομαι μέλλον αγάπης κι ηδονής,
τόσο πιο δυνατά αρπάζω του κλουβιού τα κάγκελα.
Και θέλω να μουγκρίσω δυνατά.
Θέλω να τους κουφάνω όλους,
με τον ήχο του πάθους μου.

Μου χαμογέλασες πάλι και η κάψα μου δυνάμωσε.
Έδωσες εντολή για νέο κολαστήριο.
Πόσο, μα πόσο θέλω να φύγεις ,να χαθείς.
Αν όμως γίνει αυτό, θ' αυτοκτονήσω.

Κρίμα δεν είμαι, ρε γαμώτο;
Γιατί με τυραννάς;
Θέλεις απλά να παίξεις; Αλλιώς να βγω να το φωνάξω!
"Ένα της φιλί ζητώ και ένα χάδι μόνο! Αν δεν καταδεχθεί να πέσω από δω πάνω μπρος στα πόδια της να διαλυθώ!
Κι αν κλαίω τώρα είναι γιατί κανένας δε μ' αγάπησε σ' αυτή την άγρια πόλη.
Μονάχα αυτή με κοίταξε, αλλά αν κι αυτή παιχνίδι έψαχνε, εγώ σας χαιρετώ με μια βαθιά υπόκλιση και κατεβαίνω απ' τη σκηνή!".

Δεν ξέρω αν θα σ' έχω,
ξέρω πως υποφέρω
απ' του έρωτα το μαστίγιο,
του έρωτα το όμορφο μαχαίρι.
Ότι κι αν γίνει,
όπως κι αν καταλήξει όλο αυτό,
σ' αγαπώ, γλυκιά δυνάστρια!..


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου